مهتاب
روشن روشن در سیاهی شب! پر نور پر نور در ظلمت بی حد! ماه! تنها مونس شب امشب سنگ تمام گذاشت. ماه تنها روشنایی تاریکی امشب بی حد تابید! با صورتی بزرگ با دستهایی گسترده و با آرامشی بی اندازه در دل آسمون خیره خیره همدیگر را نگاه میکردیم! خیره خیره بی لحظه ای توقف دنبال میکردم جای پای کسی را که مرا به سمت روز میبرد!
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم مرداد ۱۳۹۲ ساعت 21:24 توسط ف تائبی(نگار)
|