بیتوته

گاه که آسمانش ابریست

نرم نرم 

بی صدا

چکه چکه می بارد

                    می شوید

مرگ باران ست

گاه که فرو میریزد

               برخاک

طراوتی 

               برمیخیزد از دلها

مرگ بارانی ست

زلال و پاک

گاه که میشوید آسمان را

                       پس از باران

مرگ باران ست

می درخشدخورشید پس از آن

می خندد شعاع نورش

                        بر دل ما

مرگ فرودآمد بر خاک

                     بالا برده ما را 

                             تو را

                            و

                            پدر را